Solcular da şerik kabul etmez…

CHP’yi yakan bu alevler, kimseye mum ışığı bile olmaz…

CHP’li mi yoksa CHP’siz Türkiye mi daha güzel?

Değişmez bir hakikattir:

Üç şey, “şerik” yani ortak kabul etmez. Ölçü bu:

Allah, devlet ve evlilik…

Gerçi bu gözler, Türkiye’de “paralel devleti” de gördü; tarihte kendini “İlah” ilan eden Firavunları da okudu…

Buna rağmen…

Değil mi ki istisna, genele teşmil edilemez.

Pekii…

Allah, devlet ve evlilik ortak kabul etmez de, bir siyasi parti kabul eder mi?

Dünyada bir örneği var mıdır, bilmiyorum.

Bizde var işte:

CHP, şimdi iki başlı!

Sisli bulvarlarıyla meşhur baş şehrimizde, ana muhalefet partisinin elan iki genel başkanı var!

Biri seçilmiş, öteki mahkeme tarafından atanmış genel başkanlar…

CHP, freni boşalmış kamyon gibi yokuştan aşağıya geliyor.

İlla ki bir yerlere çarpacak, illa ki tahribat ağır olacak…

Mahut durum, ekranlarda canlı yayımlanıyor.

Bir taraf, “bu dükkan artık benim” deyip, camı çerçeveyi indirmeye çalışıyor. Tahliye istiyor.

Öteki de, “hayır, mekan benim kepenkleri size açmam” direnişinde…

Oysa…

CHP, bu hır gür içine girmeden önce şöyle yanı başına baksa (eski ortağına) çözümü bulacaktı:

Eş başkanlı CHP…

DEM de oluyor da, niye CHP’de olmasın ki…

Bu millet neyi kabul etmedi ki, “CHP eş başkanları Kemal Kılıçdaroğlu ve Özgür Özel” başlıklı bir haberi sinesine çekmesin…

Fiili durum tam da böyle…

CHP Genel başkanı kim?

Özgür Özel, “benim” diyor; Kemal Kılıçdaroğlu da “esas benim” diyor.

Ahalinin kafası allak bullak…

CHP’nin kaptan köşkünde kim var?

Kim varsa, var. Ama görüntü şu:

CHP adlı gemi, dalgalı sularda bir o yana bir yana savrulup duruyor.

Batmasa bile yelkenleri paramparça…

İlla ki…

Her ülkede bir iktidar var.

Ve lakin yalnızca demokrasilerde muhalefet olur…

Türkiye demokrasiyle idare edilen bir yönetim rejimine sahip…

Şu halde…

Yara bere içerisinde kalan, kolu kanadı kırılmış bir CHP orada öylece dururken; Türkiye demokrasisi, büyük bir nakısa içerisindedir.

Başına gelen her musibetin müsebbibi bizzat kendisi olmasına rağmen CHP, düştüğü bu çukurda debelenip durdukça kimse kazançlı çıkamaz…

Bu durum, sağcılar açısından öyle tribünlerden izlenecek bir hal değildir.

Muhtemel krizi gören Devlet Bahçeli ön almak istedi, siyasi kaos öncesi alarm üretti…

Partilerde eski ve yeni genel başkanlar olur…

Ama partilerde, (DEM hariç) eş genel başkan olmaz.

İnanamıyorum…

CHP gibi asırlık bir partide üst akıl olmaz mı?

Bu yangına, bir kova suyla koşacak kimse niye yok?

Çok ortaklı şirketlerde bile yönetim kurulu başkanı bir kişi oluyor.

İki genel başkanı olan bir CHP, siyasetin yeni adı mı olacak?

Manzara çok kötü…

Baksanıza aynı saftaki insanlar, birbirlerinin kafalarını gözlerini yarıyorlar…

Kim ki, “Oh ne güzel birbirlerini kırıyorlar işte” diyorsa…

Temin ederim ki, feci halde yanılıyorlar.

Çünkü gözü başı kırılan CHP kadar, Türkiye’dir aynı zamanda…

AK Parti’nin, bu olup bitenlerde zerre miskal dahili yok.

Doğru…

Buna rağmen keşke yangını söndürmeye dönük tulumbacı olsa…

CHP’nin olmadığı bir ülkede, iktidar olmak kime nasıl bir keyif verir ki…

Mısırlı bir sporcu uluslararası bir müsabakada, sakatlanan rakibinin soluna doğru vurması halinde müsabakayı rahatlıkla kazanacaktı.

Ama ssporcu  tersini yaptı. Rakibinin arızalı olan o sol yanına asla tekme atmadı.

Maçı kaybetti. Buna rağmen dünyanın gözünde bir kahraman olmuştu.

Bin tane oyum olsa bile birini bile CHP’ye vermem…

Buna rağmen gözümün önünde koskoca CHP’nin fırında eritilmesine de gönlüm asla razı değil…

Sağduyu galip olsun…

Yarınlarımız adına, gelin CHP(ye sahip çıkalım.

CHP, eski İstanbul’da olan “Suriçi yangınlarında” gibi kül olmasın…

Devletin iki elinde iki ayrı eldiven vardır.

Biri demirden, diğeri kadifedendir.

Türkiye artık kadife eldivenini göstersin.

Demirden yumruk, hepimizi nakavt etti zira…

Yorulduk…

CHP’nin bir tane genel başkanı olsun…